ŒWIEBODZIN -to miasto w woj. lubuskim, siedziba powiatu œwiebodzińskiego i gminy miejsko-wiejskiej Œwiebodzin, na Pojezierzu Łagowskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego. Według danych z 31 grudnia 2004, miasto miało 21 757 mieszkańców. Ważny węzeł drogowy i kolejowy. Krzyżujš się tutaj dwie ważne drogi krajowe: DK2 i DK3. Znajdujš się tu zakłady urzšdzeń termotechnicznych, rozwija się przemysł meblarski, odzieżowy, spożywczy. Sanatorium rehabilitacyjno-ortopedyczne dla dzieci jest znane w całym kraju. Dawny gród słowiański, prawa miejskie uzyskał w 1319 roku. Obecnie w mieœcie budowany jest pomnik Chrystusa na wzór tego w Rio de Janeiro. Pomnik ma być tylko dwa metry niższy.Historia * I połowa XII wieku – pierwsza wzmianka o miejscowoœci, * 1228 – prawdopodobny rok rozpoczęcia budowy zamku w Œwiebodzinie, * 1234 – ziemia œwiebodzińska znalazła się w obrębie państwa œlšskiego po zajęciu dużej częœci Wielkopolski przez Henryka I Brodatego, * 1302 – pierwsza Ÿródłowa wzmianka o Œwiebodzinie (Swiebosin}, * 1319 – Œwiebodzin uzyskał ograniczone prawa miejskie, od tego czasu pozostawał grodem ksišżęcym, * 1320 – Œwiebodzin staje się własnoœciš księcia głogowskiego – Henryka IV, * 1329 – Œwiebodzin (Swibzin) wymieniony jest wœród miast i warowni, * 1336 – wybudowano koœciół katolicki pod wezwaniem œw.œw. Piotra i Pawła, * 1347 – 1348 – przejœcie przez miasto "czarnej zarazy”, zmarło ponad 1/4 mieszkańcow, * 1360 – miasto wraca do księstwa głogowskiego, przybywajš do miasta flamandzcy czeladnicy i zakladajš tkalnie, * 1395 – ksišżę Henryk VIII nadaje tkaczom œwiebodzińskim najstarszy przywilej tkaczy, przyznajšcy im szerokie uprawnienia przy zakupie wełny, * 1409 – władzę nad miastem przejmuje ksišżę Krosna i Œwiebodzina – Władysław, który walczył pod Grunwaldem po stronie wojsk polskich, * 0d 1452 – w mieœcie istnieje bractwo sukienników. Sukno œwiebodzińskie staje się przedmiotem eksportu do wielu krajów. Na szerokš skalę sprzedawano je również do Polski. O „suknie œwiebodzińskim” jest wzmianka w powieœci Henryka Sienkiewicza „Ogniem i mieczem” (tom I) * 1455 – w okolicach miasta zostajš założone liczne działki chmielowe, rozpoczęło się wytwarzanie piwa, * 1469 – ksišżę Henryk XI nadaje miastu pełne prawa miejskie wzorowane na Głogowie. Miasto posiada prawo „warzyć i sprzedawać piwo oraz pobierać opłaty od sprzedaży soli”. * do 1488 – miasto w posiadaniu Piastów, * 1500 – wielki pożar w mieœcie, spaliła się niemal jego połowa, * 1510 – miasto przystępuje do zwišzku miast œlšskich celem obrony przed napaœciami wędrownego rycerstwa, * 1522 – drugi wielki pożar w mieœcie, miasto ulega całkowitemu spaleniu. Król zwalnia gród z opłat na rzecz władcy na okres 10 lat, * 1526 – miasto wraz z całym Œlšskiem przechodzi aż do 1742 roku pod panowaniem Habsburgów, * 1533 – miasto częœciowo zniszczone po trzęsieniu ziemi, przeżywa kolejna epidemię „czarnej œmierci”, * 1604 – wybudowano najstarszš szkołę obok koœcioła parafialnego, która od 1628 roku była szkołš katolickš. Historyczna budowla przetrwała do dzisiaj, * 1631 – wkroczenie wojsk szwedzkich, * 1640 – czwarty wielki pożar w mieœcie, * 1700 – produkcja œwiebodzińskich sukienników sprzedawana jest w Lipsku, Norymberdze, Frankfurcie n. Menem, Gdańsku, Królewcu i na terenie całej Polski, * 1728 – uruchomiono pierwszš farbiarnię tkanin, dotychczas miasto korzystało z usług pobliskiego Sulechowa, * 1742 – miasto w granicach Prus, rozpoczšł się nasilony proces germanizacyjny, * 1763 – 1806 – œlšskie tabele statystyczne zaliczajš Œwiebodzin do szeœciu najsilniej uprzemysłowionych miast na Œlšsku, a pod względem włókiennictwa – do trzech, * 1780 – podjęto próbę założenia plantacji jedwabników, * 1807 – przybywa do miasta oddział polskiej kawalerii, * 1808 – 1812 – Œwiebodzin staje się miastem garnizonowym, * 1824 – w okolicach miasta odkryto złoża węgla brunatnego. PóŸniej powstaje jedna z nielicznych głębinowych kopalń węgla brunatnego w Sieniawie oraz fabryka brykietu, * 1865 – wybudowano gazownię miejskš, * 1868 – 1870 – budowa odcinka połšczenia kolejowego Poznań – Frankfurt przechodzšcego przez miasto, * 1910 – na łškach miejskich zbudowano wodocišg, * 1920 – rozpoczęto zakładanie sieci elektrycznej w mieœcie, * 1928 – wybudowano sieć kanalizacyjnš, * od 1945 – w granicach Polski * 31 stycznia 1945 - Œwiebodzin zajmujš oddziały Armii Czerwonej. * 2 marca 1945 - miasto ostatecznie powraca do Polski, komendantem miasta zostaje mjr Gaunow. * od marca 1945 - do Œwiebodzina przybywajš pierwsi osadnicy i repatrianci. * 1945 – 1950 - po wojnie Œwiebodzin włšczono administracyjnie do Wielkopolski. * 16 kwietnia 1945- utworzono powiat œwiebodziński, który składał się z 3 miast (Lubrza, Sulechów, Œwiebodzin), 13 gmin i 86 gromad. Podział ten przetrwał z pewnymi zmianami do 1954 r. * 1950 - utworzono województwo zielonogórskie, w którym znalazł się Œwiebodzin. * 1975 - w Polsce dokonano kolejnej reformy administracyjnej. Likwidujšc powiat utworzono gminy, które funkcjonujš do dnia dzisiejszego. * 1990 - po okresie socjalistycznym, odbyły się pierwsze wolne wybory samorzšdowe. * 1 stycznia 1999 r. - zaczšł funkcjonować powiat œwiebodziński. Obecnie Œwiebodzin jest stolicš powiatu oraz gminy. Położenie na szlakach handlowych oraz komunikacyjnych nadal sprzyja rozwojowi miasta i regionu. [edytuj] Bibliografia .